Mijn eenzame gevoel  

verlangster 40F
94 posts
6/3/2006 3:55 am

Last Read:
7/6/2006 6:27 am

Mijn eenzame gevoel

Van morgen toen ik mijn ogen open deed voelde ik hoe ik moest vechten tegen mijn gevoel van eenzaamheid.
Natuurlijk wilde ik het niet onder ogen komen maar ik dwong me zelf er gewoon toe ,
ik ben onder tussen wel in de fase in mijn leven dat ik gevoelens niet meer weg druk ik wil ze gewoon beleven, voelen en ze een plaats geven.
Want dan kan je er beter mee omgaan en trouwens het hoort nu eenmaal bij mij.
Toen ik het onder ogen kwam wist ik percies
waarom ik dat voelde ja ,ja weer zaterdag en nog zo een lange weg tot dinsdag.ja ja .............

Als enig kind droomde ik ook van om broertjes en zusjes te hebben, Ik moch van mijn mama niet zoveel met andere kinderen spelen want ik moest leren met me zelf te spelen, Ik was genoeg voor mij.
ik keek altijd hoe de kinderen in de buurt met hun broers en zussen speelde. soms mocht het wel hoor maar gedoseert, want ik mocht geen last voor de ander zijn . Als mijn mama haar middag dutje deed liep ik vaak weg . En O O O!! daar hoorde ik mijn naam ik was weer stiekem gaan spelen. Het volgende hoef ik je niet te vertellen een stevig pakslag ,maar de volgende dag deed ik het weer want welk kind wil nou eenmaal niet met andere spelen . Niet dat ik boos op mama ben want ik begrijp haar nu best wel, zij had ook haar rugzak en wilde mij ook beschermen voor wat zij had mee gemaakt.

Eens in de zoveel tijd nam de hoofdmeester van de school zijn dochter mee want zij woonde in een ander dorp en was dan vrij en mocht met papa mee naar zijn school, mijn moeder was goed bevriend met hem dus zijn dochter kwam na school dan bij ons thuis zodat haar papa zijn werk kon afmaken . Haar naam was Betsie
Ze was in mijn ogen een mooie pop met een latino huidskleur mooie lange haren met 2 dikke vlechten ik wilde ook net zo mooi zijn als zij. O ! wat aanbad ik haar wij konden zo leuk spelen maar als het tijd was om naar huis te gaan en haar vader haar weer kwam op halen was ik niet te troosten dikke tranen en dat gevoel die ik over mij kreeg van eenzaamheid en verlating ,tot vandaag kan ik het met geen pen beschrijven, ik was de hele verdere dag ontroostbaar en het gemis kon wel uren duren.

Later trouwde mijn mama met mijn stief vader die 6 kids had dan zou je denken dat ik er heel blij
mee zou zijn en ja hoor was ik ook, ik aanbad ze maar zij mij niet want ik was toch het kind van de stiefmoeder , ja daar sta je dan weer alleen. begrijp je nu dat mijn gevoel van eenzaamheid altijd een deel van mij zal zijn. Ik ben jaloers op grote gezinnen waar de band heel hecht is. Waar mensen veel met elkaar doen.
Voor de buitenwereld kom ik over als een zelf verzekerde zelfstandige vrouw. velen vinden mijn arrogant en onbereikbaar. Ook omdat ik vaak goed gekleed ga. men bewonderd me maar benaderd me niet zo gauw .
Ook bij hechte groepen trek ik me terug. Een op een contact ben ik sterker.
Ik ben ook jaloers op vrouwen met veel vrienden, ik kan dat niet ik ken veel mensen maar hou altijd afstand ik zal ook nooit een vriendschap aan gaan van 3 mensen in mijn wereld past geen trio , ik zou verdwalen in mijn gevoel,ieder zijn ding maar niet voor mij. Ik ben altijd bang te veel te zijn .
En helaas heeft moeder natuur ook veel vrouw van mij gemaakt dus een man moet veel uit de kast halen mij tot een hoogte punt te brengen dus dan maar niet , alleen als een mannelijke Betsie aan komt smelt ik, helaas bij 1 op de 1000 , Hij herkend mij en het spel kan uren duren. ik lijd meer in stilte na een vrijpartij dan soms meer te vragen weer bang te veel te zijn en te veel te willen. Dus stoot ik weer af. Alleen bij de mannelijke Betsie is grote herkenning helaas is de mannelijke Betsie weer iemand die niet lang blijft Hangen. En o wee ik kan hartstochtelijk zijn bij Betsie, mij hart is er helemaal bij betrokken ik beleef de hartstocht in elke cel van mijn lichaam. Maar dat heb ik ook met echte vriendschappen ik ga voor ze door het vuur.
Ik krijg vaak de vraag van "" maar hoe komt het nou dat jij nog steeds op zoek ben naar een minnaar je kunt toch genoeg mannen krijgen"" JA aandacht genoeg op straat veel bekijks over al. alleen ben ik bang dat ik ook niet met jou mag spelen omdat ik te veel voor jou zal zijn , en ook ben ik bang dat jij ook telkens weer net als Betsie zal weg gaan dus ik kijk liever voor het raam naar je hoe je speeld om de verlating niet meer zo intens te voelen als het kleine meisje, die wilde en niet mocht en als ze het kreeg in verwaring raakt.
Ja misschien denk je zielig, neen dat ben ik niet ik heb er mee leren omgaan. ik word liever bewonderd en vind het leuk om onbereikbaar te blijven voor velen ik laat alleen toe als ik een herkenning vind en laat gauw los als het voor mij een lucht bel was.
En waarom denk je dat ik altijd op onberieikbare mannen val. Dat is iets van het hart eens in de zoveel tijd herkent mijn hart zo een man , als jij dat zou zijn krijg je bij mij alles gedaan ik loop dwars de oceaan voor je over. Maar dat vertel ik jou een ander keer.


stemvork 68M
1 post
6/5/2006 5:33 pm

Met bewondering deze ontboezeming gelezen en kon het niet laten om enig "commentaar" te leveren, al is het enigszins cryptisch.

De verlatingsangst is, zoals er elders beschreven, zou inderdaad de “trigger” kunnen zijn die die grote eenzaamheid geeft. Ik zou er best meer over willen schrijven, maar daar leent zich deze site niet voor. Als de schrijfster het zou “verlangen” om hierover te mailen, weet ze de kanalen te vinden.


Become a member to create a blog